Σκουλαρικάκια από αλουμίνιο και βιβλίο και ταινία!

Καλημέρα!


Πάει και η Οικονομίααααααα!!Ένα μάθημα ακόμα!!Ολέ ολέ ολέ,αλέ ολά ολέ!!:)))
Εντάξει ευκολούτσικα βάλανε(ευτυχώωως δεν μπήκε τίποτα με το χρηματιστήριο!!) αλλά δυσκολεύτηκα σε μερικά σημεία και σίγουρα δεν περιμένω εικοσάρι!!Αλλά αφού τελείωσε,τι με νοιάζει???:)))
Τώρα λίιγο διαβασματάκι γα γεωμετρία και freeeeee!!Mετά που θα τελειώσουμε την Δευτέρα κανονίσαμε να πάμε όλα σχεδόν τα παιδιά στη θάλασσα!!Βέβαια εγώ έχω ''διαροές'' οπότε δεν θα κολυμπίσω αλλά να πω την αλήθεια δεν πολυθέλω κιόλας!Φτάνει που θα έχω καλή παρέα:))Και μετά το απόγευμα θα κάνουμε πρόβα...Ωραία μέρα θα είναι!Και θα είναι η πρώτη του καλοκαιριού!Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται,έτσι δεν λένε??Το ελπίζω!!!


Να σας δείξω λοιπόν ένα ζευγάρι σκουλαρίκια που έφτιαξα προχθές,όχι τίποτα σημαντικό απλά για να δοκιμάσω μια ιδέα που είχα:)
Πήρα δηλαδή δύο ζευγάρια κομμάτακια αλουμινιου,τα ζωγράφισα λιγάκι ,ένωσα, και VOILA!

Τέλος πάντων δεν είναι και από τα καλύτερα μου αλλά θα το εξασκήσω!:))

Λοιπόν,θέλω να τώρα να σας προτείνω ένα βιβλιο( όλα τα κάνω σε αυτό το μπλογκ τελικά!χαχα).

Έχετε διαβάσει το ''Νησί''? όποιος δεν το έχει διαβάσει,να το διαβάσει! Μιλάμε το βιβλίο είναι απλά ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!Εγώ το είχα διαβάσει πριν ένα χρόνο. Είχαμε πάει στην Σπιναλόγγα και την Πλάκα το καλοκαίρι του 2008 και ήταν υπέροχα! Πιστεύω ότι είναι πολύ όμορφο μέρος για εκδρομή, ειδικά για όποιον γοητεύεται από την ιστορία και τα παλιά εγκαταλελημένα κτίρια. Εμείς πήγαμε με μια βαρκούλα τουριστική( δηλαδή με ότι πάει όλος ο κόσμος,εκτός και αν έχεις κότερο:)).Αρχικά το ''ταξίδι'' ήταν απίθανο γιατί είχε και ωραία μέρα και το απολαύσαμε.Και μετά στο νησί, τι καλά που ήταν!! Το πιο συναρπαστικό απ'όλα για μένα ληταν το ότι έβλεπες τα σπίτια και τα χαλάσματα,τους δρόμους και την εκκλησούλα και δεν μπορείς να πιστέψεις ότ πριν πολλά χρόνια εδώ έμεναν άνθρωποι οι οποίοι ήταν εξορισμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο και αναγκασμένοι να ζουν όλοι τους τη ζωή σε ένα νησί! Είναι τόσο περίεργο να σκέφτεις ότι σε αυτό το πεζούλι καθόταν άνθρωποι που πραγματικά ζούσαν εδώ πριν τόσα χρόνια!Αυτό το συναίσθημα έγινε πιο έντονο όταν μπήκαμε μέσα στο τότε νοσοκομείο.Μπορείτε να φανταστείτε ότι εκεί μέσα γιατροί έτρεχαν πάνω κάτω,άνθρωποι έμεναν εκεί, φώναζαν από τον πόνο, κάποιοι πέθαναν κιόλας στα κρεβάτια αυτού του κτιρίου! Όταν σκέφτομαι αυτούς τους ανθρώπους,του λεπρούς,που όταν το έλεγαν αυτό ακουγόταν σαν βρισιά, νιώθω μεγάλη λύπη για τη ζωή που τους επέβαλαν να ζουν εξαιτίας της αρρώστιας τους..Αλλά τους θαυμάζω κιόλας γιατί παρά τις τόσες δυσκολίες,καταφεραν να αναπτύξουν πολιτισμό,να φτιάξουν σπιτικά και ακόμα και οικογένειες!Και τελικά να αναπτύξουν συνθήκες ζωής καλύτερες από αυτές στον ''έξω'' κόσμο! Αλλά μπορείτε να σκεφτείτε πώς θα ένιωθαν? Μήπως και τώρα δεν νιώθουν έτσι πολλοί σύγχρονοι ''λεπροί'' που έχουν αποκλειστεί από την κοινωνία λόγο κάποιων χαρακτηριστικών τους? Τελικά οι άνθρωποι φαίνεται ότι σε κάθε εποχή έχουν ανάγκη να διαχωρίζουν τους ανθρώπους και να κρεμάνε ''ταμπέλες''...Ίσως για να ξεχωρίσουν κάποιοι..χμμ...

Αχ όμως εγώ αυτό που ήθελα να πω ήταν ότι πρεπει να διαβάσετε αυτό το βιβλίο!Είναι τόσο όμορφα γραμμένο,τόσο συγκινητικό! Έχει και πολύ ωραίο love story!Αμ τι περιμένατε να μου αρέσει εμένα?:))

Επίσης,από τον Οκτώβρη θα αρχίσει και ένα σίριαλ το οποίο θα είναι βασισμένο σε αυτό το βιβλίο,με πολλούς γνωστούς ηθοποιούς. Σήμερα είχε πάει στον όμορφο κόσμο η Κατερίνα Λέχου που θα παίζει και αυτή στο σίριαλ και έδειξαν μερικές σκηνές.Πραγματικά ανατριχιάζεις!Ανυπομονώ να αρχίσει!

Αλλά όχι τώρα που το σκέφτομαι δεν ανυπομονώ γιατί για να αρχίσει θα πρέπει να είναι οκτώβρης και για να είναι οκτώβρης θα πρέπει να έχει τελειώσει το καλοκαίρι,που δεν θέλω με τίποτα!Αρά ας αργήσει όσο θέλει!!!

Και να πω και για μια ταινία τώρα(πάλι!).Τη Τετάρτη το βράδυ ήμουν home alone και πήρα να δω το ''FAME'' που είχε βγει πριν κάτι μήνες στο σινεμά αλλά δεν το πρόλαβα. Και παιδιά ενθουσιάστηκα!!!Δεν μπορούσα να ξεκολλήσω τα ματια μου από την οθόνη! Το πιο πιθανό αν την δείτε εσείς είναι να μην σας φανεί  κάτι το ιδιαίτερο γιατί αν το δεις αντικειμενικά δεν ειναι κάτι πολύ διαφορετικό.Αλλά εγώ δεν ξέρω τι έπαθα και το λάτρεψα! Προκειται για μια ταινία μιούζικαλ( σας έχω πει ότι μαρέσει πολύ το μιούζικαλ?) στην οποία παρακολουθούμε ΄κάποια παιδιά στις 4 χρονιές ενός καλλιτεχνικού λυκείο μέχρι την αποφοίτηση.Κάθε παιδί έχει το δικό του όνειρο και φιλοδοξίες,δοκιμάζει χαρές,λύπες,επιτυχίες και απότυχίες και γενικά επικρατεί μια ατμόσφαιρα συναρπαστική! Συνέχεια υπάρχουν τραγούδια και χοροί σε κάθε ευκαιρια! Σε όλη τη διάρκεια της ταινίας ευχόμουν να πήγαινα και γω σε τέτοιο σχολείο και ας μην ασχολούμαι ούτε με μουσικη ούτε με χορό ούτε με θέατρο ουσιαστικά!:) Είναι πολύ νεανική και ξεσηκωτική ταινία γενικά!

Εδώ βάζω μια από τις αγαπημένες μου σκηνές,που είναι μια "συναυλία" που ξεσπάει στα ξαφνικά την ώρα του μεσημεριανού!

(Επειδή πολύ πιθανόν να έχω κάνει κάτι λαθος και να μην παίξει το βίντεο,όποιος ενδιαφέρεται να το δει ,να το πατήσει θα τον βγάλει στην σελίδα του youtube όπου θα παίξει-ελπίζω- κανονικά!)

Η ταινία αυτή υποτείθεται ότι είναι η συγχρονη έκδοση του Fame που ήταν μια σειρά στη τηλεόραση με το ιδιο περίπου θέμα,που έπαιζε όταν οι γονείς μου ήταν σαν εμένα( πριν κάαααμποσες δεκαετίες δηλαδή!:))Οι γονείς μου λένε ότι ήταν η αγαπημένη τους σειρά και την παρακολουθούσαν ανελειπώς! Μακαρι να έπαιζε και τώρα!Την πρόλαβε κανείς??

Είχα δεν είχα,έγραψα το κατεβατούλι μου πάλι!Τι να κανω βρε παιδιά,μαρέσει το μπλα μπλα!!
Σας αφήνω!!
Πολλά πολλά φιλιά!!!!