Tέλος καλό,όλα ΚΑΛΑ!!

Δεν θα πιστέψετε τι πέρασα αυτό το Σαββατοκύριακο! Μην νομίζετε οτι παράτησα το μπλογκ, είχα όμως μια περιπέτεια-εφιάλτη!

Ας τα πάρω από την αρχή,αν και δεν θα βάλω πολλές λεπτομέρειες.Λοιπόν εγώ από την Πέμπτη άρχισα να έχω ημικρανείες και να μην βλέπω σχεδόν καθόλου κάτω δεξία,σαν να μην είχα δηλαδή πλήρη περιφερειακή όραση.Που δεν είχα βασικά! Και επειδή ανησυχούσα πολύ,την Παρασκευή πήγαμε στον οφθαλμίατρο,ο οποίος είπε ότι δεν έχουν τίποτα τα μάτια μου και να περάσω το Σ/Κ με ντεπόν.Και αν δεν περάσει μέχρι τότε,να αρχίσουμε να το ψάχνουμε νευρολογικά με μαγνητικές και τέτοια.Εγώ όμως συνέχισα να έχω αγχος.Δεν ξέρω αν ήμουν πάντα έτσι ή αν το απέκτησα στην πορεία γιατί είχα αρκετά προβλήματα και με την περίοδο και διάφορα΄άλλα,η ουσία είναι ότι είμαι κάπως αρρωστοφοβική.Προσπαθώ βέβαια να το αποβάλω αλλά το μυαλό μου πάντα πάει στο κακό. Νομίζω όμως ότι η περιπέτεια αυτή μου έγινε μάθημα και θα είμαι πιο λογική στο μέλλον.Αλλά να τελειώσω: Ανυσηχούσα λοιπόν και έτσι έπεισα τον πατέρα μου να πάμε στο νοσοκομείο το Σάββατο το πρωί,παρόλο που εφημέρευε και δεν λειτουργούσε κανονικά.Εκεί με είδαν παθολόγος και οφθαλμίατρος και η δεύτερη είδε λέει μια αλοίωση του οπτικού νεύρου και έτσι αποφάσισαν να μου κάνουν αξονική τομογραφία εγκεφάλου για να αποκλείσουν τα πολύ σοβαρά ενδεχόμενα.Νομίζω καταλαβαίνετε ποια εννοούσε, και επίσης μπορείτε να φανταστείτε πώς νιώσαμε με τον πατέρα μου! Είχα τόση αγωνία και φόβο΄,όπως και ο πατέρας μου. Ήρθα και η μαμά μου ,η οπόια μας έλεγε ότι δεν θα είναι τίποτα,αλλά εγώ σιγά μην ησύχαζα!Τελικά μπήκα και έκανα την αξονική και όταν βγήκα ένας γιατρός μίλαγε στους γονείς μου και του έλεγε ότι δεν υπάρχει κάτι σοβαρό με μια πρόχειρη ματιά που μπορεί να δει πριν βγουν τα αποτελέσματα. Δεν μπορούσα να το πιστέψω,ήμουν σίγουρη ότι θα είχα από τα πιο σοβαρά προβλήματα.Ο πατέρας μου έκλαιγε,εγώ ούτε αυτό δεν μπορούσα! Ε, μετά ότι και να είχα δεν με ένοιαζε! Έπρεπε να μείνω μέχρι την Δευτέρα στο νοσοκομείο για να με δει νευρολόγος αλλά για να μην χάσω όλη την Κυριακή άδικα,αφού δεν θα μου εκαναν τίποτα,έμεινα μόνο το Σάββατο και την άλλη μέρα(χθες) πήγαμε στο άλλο νοσοκομείο την πόλης μου που είχε εφημερέυον νευρολόγο ενώ τελικά το πρώτο νοσοκομείο δεν είχε καν νευρολόγο και δεν υπήρχε λόγος να μέινω εκεί. Και αφού με ξαναεξέτασε στο νοσοκομείο νούμερο 2 και οφθαλμίατρος (ο οποίος είπε ότι δεν έχω καν αλοίωση οπτικού νεύρου,απλά επείδή έχω μυωπία φαίνεται έτσι!) και νευρολόγος,αποφάσησαν οτι δεν είναι τιποτα ,απλά κάποιες α΄πλές ημικρανείες που έχουν σαν αποτέλεσμα την απώλεια όρασης αλλά επειδή υπάρχει μια πολύ μικρή περίπτωση να προκλήθηκαν από κάτι χάπια που παίρνω για τον κύκλο της περιόδου,πρέπει να κάνω προληπτικά σήμερα(Δευτέρα) και μια μαγνητική εγκεφάλου και αν βρεθεί ότι φταίνε τα χάπια,θα τα σταματήσω. Αυτά!
Το συμπέρασμα είναι ότι αν 10 γιατροί σου λένε ότι δεν έχεις τίποτα,φτάνει ένας και μόνο με μια λέξη να σε κάνει να ανυσηχήσεις! Πιστεύω ότι τόση αγωνία σε ένα Σ/κ ή και γενικότερα δεν έχω ξαναπεράσει! Ήταν μια εμπειρία που θα θυμάμαι νομίζω για πάντα!Αν εξαιρέσω την αγωνία που είχα,κατά τ'αλλα στο νοσοκομείο που έμεινα ήταν ωραία σχετικά!Αρχικά με είχαν σε ένα δωμάτιο με 5 άλλες γυναίκες εκ των οποίων μια που ήταν πολύ μεγάλη και φώναζε συνεχεια ''παιδιά μου'' και ''αδέρφια μου''.Εμένα να πω την αλήθεια δεν με ενοχλούσε πολύ η κατάσταση,έτσι κ αλλιώς μόλις είχα κάνει αξονική και αφού δεν είχα κάτι σοβαρό,δεν με ένοιαζε τίποτα! Αλλά τελικά οι γιατροί πριν το βράδυ με μετέφεραν σε ένα άλλο θάλαμο που ήμουν μόνο έγω και μία άλλη κοπέλα 27 χρονών(είχε πανγκρεατίτηδα) ,που γνωριστήκαμε και ήταν πάρα πολύ καλή! Ήρθαν και με ειδαν φίλο και συγγενείς(μετά την αξονική όλα αυτά) και ήταν πολύ όμορφα αφού δεν είχαμε αγωνία πια!:):)
Ε νομίζω τα είπα όλα.
Αυτό που έχω ακόμα να σας πω είναι το τι πρέπει να κρατήσουμε όλοι από κάτι τέτοια περιστατικά. Αυτό είναι το ότι πάνω από όλα είναι η υγεία στη ζωή μας! Οτιδήποτε άλλο έρχεται δεύτερο,και τρίτο και τέταρτο μη σας πω! όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος δεν λένε? ήρθε λοιπόν αυτή η περιπέτεια για να με ''ταρακουνήσει'' λίγο και να κατανοήσω εντελώς αυτό που έλεγα πριν αλλά συχνά το ξεχνούσα: ΖΗΣΕ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ!! Μην αφήνεις τίποτα να σε στενοχωρεί,αφού έχεις την υγεία σου! ΄΄Εχεις 1,2,5 ακόμα και 10 κιλά παραπάνω? ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ! Δεν έχεις χρήματα για διακοπές/νέο αμάξι/νέο σπίτι/νέα ρούχα κτλ? ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ!Δεν πέρασες το μάθημα?ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ!!  Είσαι πολύ κοντή/ψηλή/άσπρη/μελαχρινή/ κλπ? ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ!!! Απλά μάθε να χαμογελάς και να απολαμβάνεις τη ζωή:) Μία θεία του πατέρα μου,που έχει πεθάνει τώρα, είχε πει: Αν έχεις την υγεία σου έχεις 1.Αν είσαι και όμορφος βάζεις ένα μηδενικό και έχεις 10.Αν είσαι και έξυπνος βάζει άλλο ένα μηδενικό και έχεις 100.Αν έχεις και πολλούς φίλους πάς 1000,αν έχεις και πολλά λεφτά πας 10000 και συνεχίζεις με κάθε αγαθό που έχεις,Αν όμως χάσεις την υγεία,τι σου μένει? Άπειρα μηδενικα μόνο!
Ουφ,έλπίζω να έκανα κατανοητό αυτό που ήθελα! Όπως καταλαβαινέτε σήμερα δεν έχω τίποτα απο κατασκευές,γιατί δεν έχω φτιάξει τίποτα βασικά! Περιμένετε μέχρι να μου εράσουν οι ημικρανείες και να βλέπω καλά εντελώς και θα σας δείξω κάτι,που θα πάει?:):)

Πολλά φιλιά λοιπόν σε όλους!Μην ξεχνάτε όταν παρουσιάζεται ένα μικροπροβληματάκι να σκέφτεστε ότι μπορεί να ήταν και χειρότερα,να χαμογελάτε(τουλάχιστον από μέσα σας) και να χαίρεστε που διορθώνεται!!!

Α!Συγγνώμη που αυτές τις τελευταίες 2-3 μέρες δεν σχολίασα και τόσο(δηλαδή καθόλου) τα μπλογκ σας,αλλά δεν είχα καθόλου όρεξη ούτε και χρόνο από το Σάββατο και μετά! Θα επανορθώσω!:))